این روزها دیگه حال کتاب خوندن ندارم باورم نمیشه جنگ و صلح که خوندنش واسم 1رویا بود توی قفسه کتاب های نخونده داره خاک می خوره و ای کاش فقط همین 2جلد کتاب بود که درحال خاک خوردن بود اونقدر زیاد شدن که باورم نمیشه

درسته چندوقته کتاب نخریدم ولی تازگی ها همه متوجه اعتیادم شدن و به هر مناسبتی واسم کتاب می خرن

حالا بماند که مامانم چند وقته می خواد آرزوی دیرینه من رو برآورده کنه و برام شاهنامه بخره

دست خودم نیست نمی تونم پول جمع کنم خودم واسه خودم بخرم از طرفی هم از وقتی رفتم دانشگاه دیگه نمیشه تا پول تو جیبی می گیرم بدوم برم کتاب شهر همه رو کتاب بخرم و 1ماه تو خونه بشینم

زندگی پرخرج شده ها دوس دارم کار کنم که دیگه از بابام پول نگیرم حس سربار بودن دارم این روزها

یه استادی داشتیم به حالت فسیل که خیلی اعتقاد داشت جووون و خوشتیپ و هروقت کسی بهش می گفت پیر شدی افسردگی می گرفت البته من همیشه بهش می گفتم که سن و سالی نداره و اگه داداش کوچیکتر داشتم حتما هم سن اون بوداونم 1حالی می کرد که نگو

پرت شدم از مسئله این استادمون می گفت بچه های امروز فقط مصرف کننده هستن گذشت اون زمان ها که بچه ها نیروی کار خانواده محسوب میشدن

من احتمال میدم این تجربه رو از قرون وسطی به دست آورده بود ولی خب با قسمت مصرف کننده بودن موافقم

.........................گفتم اگه الان ننویسم شاید یادم بره بعدا بگم..........................

حدودا 4 یا 5 سال پیش که من هنوز می رفتم کلاس زبان 1 استاد مرد داشتم که اون موقع ها 45یا48 سالش بود وای خدایا فرشته بود این مرد من واقعا عاشقش هستم این استادمون از 17سالگی رفته بود آمریکا و مهندس الکترونیک بود و 28سال اونجا زندگی کرده بود و خیلی دوس داشتنی بود الان چند سالی هست از اینجا رفته

همیشه سرکلاس هامون واسه بحث آزاد 1موضوع همیشگی داشت این که در طول تارخ زن ها موفق تر بودن یا مردها و خلاصه جنگی به پا میشد و خودش به بقیه می خندید هر ترم این ماجرا رو داشتیم

وقت کلاس که تموم میشد از جاش بلند میشد کیفش رو بر میداشت و می گفت: به هرحال من به استعداد انسان ها باور دارم نه مرد یا زن بودنشون

یعنی من عاشق این جمله اش هستم

اصن یه وضعی

وارد داروخونه میشم کلی منتظر میشم که نوبتم شه 1آقایی وارد میشه و خیلی سریع میگه چی میخواد تازه متوجه می شم داروخونه هم حق تقدم نداره

به دکتر داروخونه وسط اون همه شلوغی میگم برام قرص بیاره

در حین انتظارم از نسخه یکی از مریض ها قیمت قرصی که می خوام رو متوجه میشم 200تومن

حدودا بعد از پیچیدن 2تا نسخه

قرص هام رو میذاره جلوم

حالم از اولش هم بدتر شده هیچی نمی فهمم بدون اینکه بپرسم باید چقدر بدم 2000تومن میذارم روی پیشخون دکتر با نگاهش مردی که کنارم ایستاده رو نشونه می گیره و میگه "میشه 2400"

من هنوزم گیجم و زل زدم به دکتر با خودم میگم شاید منظورش من بودم 2000تومن میذارم رو پیشخون 1چیزی می گه که کلا نمیشنوم انگار دارم بیهوش میشم بقیه پولم رو بهم میده

از داروخونه میام بیرون فکر میکنم؛ قیمت هر ورق قرص رو 800تومن تخمین میزنم و یادم میاد که قرص ها رو آزاد گرفتم

و به این فکر میکنم که به خاطر عکس العمل ضایعی که داشتم بهتره دیگه این داروخونه نرم

میام خونه خیلی گرممه کولر روشن  و من هنوز گرممه میام توی اتاق دارم از سرما می لرزم دندونم بهم می خوره از سرما ول توی اتاق که کولر روشن نیست زیر پتوم می خزم بیشتر سردم میشه فکر کنم ترموستات بدنم معکوس کار می کنه

.............................جهت تعویض حال و هوا...............................................

پ.ن: صدای خواهرم رو می شنوم در حالی که به زور نفس می کشم

لطفا با آهنگ بخوانید و با صدای بچه ی تازه به زبان آمده و گاهی صدای آقا سیبیلوی همسایه

" ای خدا آخه چرا.... تو بگو آخه چرا .... گوشی من خاموش شده.....

مو تو رو می خوام و...... امیییییید جهاااااااااااااااان .....

دین دین دین دین دیییییییین....

به تو گفتم واسه تو زیادم اما ؛ واسه تو داشتم می مردم ؛تو رو با اون خره دیدم داشتم می مردم....

و .............."

این هم از دل خوش خواهر کوچیکه ما

خواهر: مینا داری چی می نویسی؟ به چی میخندی؟

من:دارم آپ می کنم؛ به هیچی نمی خندم

این یعنی خدا هنوز واسش مهمه من بخندم

سال هاست ذهن بشریت متوجه این موضوع خطیر نیمه گمشده است و هنوز راهی برای پیدا شدن اون نیمه آدم ها پیدا نشده متاسفانه

چه آدم هایی که در راه پیدا کردن این نیمه گمشده خودشون رو به آب و آتیش زدن ولی زهی خیال باطل (ذهی یا یا زحی یا ذهی یا... اصلا زهی بود؟)

واقعا ما آدم ها کوته فکریم

خدا رو شکر که ذهن بشریت دیگه می تونه استراحت کنه

من مفتخرم که بگم محققان اینترنتی ایرانی راه رو پیدا کردن

واقعا باعث افتخاره ( اشک شوق بودا)

با یک کلیک نیمه گمشده خود را بیابید

تازه مزیتش اینه که در مدل های مختلف می تونید نیمه گوشده خودتون رو پیدا کنیدازدواج دائم و ازدواج موقت و...

+داشتم "دانلود منیجر" دانلود میکردم توی تبلیغات بالای اون سایت این سایت ناب رو پیدا کردم

حالا چطوری به بشریت اعلام کنم که دیگه پیدا کردن نیمه گمشده 1رویا نیست و به آسونی 1کلیک شده

گوشیم رو نگاه می کنم

 1پاکت نامه کوچولو گوشه سمت راست بالای صفحه اش می بینم

پروردگارا

یعنی کی می تونه باشه؟

مشترک گرامی با شارژ 37140 ریال دیگر برنده 4200 ریال اعتبار هدیه داخل شبکه ایرانسل خواهید شد

ایرانسل

خدایا ممنونم که باعث نشدی من همچنان متعجب باقی بمونم

ایرانسل عزیزم ممنون که منو می خندونی

رندگی زیباست به همین سادگی

گاهی به این فکر می کنم که چی باعث میشه من اینقدر اینجا رو دوس داشته باشم دنیایی که حتی واقعی نیست دنیایی که آدم هاش رو نمی شناسم

فکر می کنم تنها دلیلش این باشه که توی این دنیای مجازی دوست هایی دارم که واقعی هستن این دنیای مجازی بهم اجازه می ده افکارم رو بیان کنم بدون اینکه خجالت بکشم یا بترسم

بدون ترس از اینکه چون متفاوت فکر می کنم طرد شم

بدون خجالت از اینکه اگه چیزی رو نمی فهمم یا اشتباه برداشت کردم مورود تمسخر قرار بگیرم

همه ما حداقل 1بار این تجربه رو داشتیم که به خاطر کژ فهمی که از موضوعی داشتیم رفتاری باهامون شه که انتظارش رو نداشتیم و آزرده خاطر شیم

حالا اینکه بعضی ها از همون لحظه تصمیم گرفتن افکاری که ازشون اطمینان 100% ندارن رو دیگه بیان نکنن یا اینکه اون دسته ای که مثل من بودن و هنوز از رو نرفتن و اون احتمال 50% کمتر رو هم هنوز به زبون میارن

توی زندگیم کسی نیست که مثل من فکر کنه شاید زیادی عجیب غریب باشم از نظر اطرافیان اون قدر که بعضی ها دوسم دارن و بعضی ها ازم متنفرن

این دنیای مجازی رو دوس دارم چون دوست های خوبی رو بهم هدیه داده؛ این دنیا به خیلی ها فرصت این رو داده که خودشون باشن همونی که هستن و هیچ کس نمی شناسه

بدون این که خودمون بدونیم این دنیا داره بهمون کمک می کنه هرچند که هنوز هم هستن آدم هایی که دارن از این محیط سواستفاده می کنن و به لطف این افراد هنوزم آدم هایی هستن که دنیای مجازی رو جدی نمی گیرن و معتقد هستن فقط 1دنیای دروغی

اما همین دنیای دروغی همین دنیای مجازی یا هر چیز دیگه ای که بهش می گن به من یاد داد من هنوز زنده ام و حق دارم شاد باشم و بهترین هدیه های دنیا یعنی دوست های خوبم رو بهم داد

روز زن رو به همه ی زن های سرزمینم تبریک می گم

روزت مبارک مامانی جوونی خودم

پ.ن: دوستان عزیزم من به شما روز زن رو تبریک نمی گم منتظر بمونید تا روز خودمون که همون روز دختر باشه من اینجوری دوس دارم

پ.ن: به طور اتفاقی رنگ نوشته ها و عکس با هم ست شد

یه عصر جمعه است و نشستی تو خونه حوصله ات سر رفته و این مدلی هستی احتمالا داری دنبال چیزی می گردی که حوصله ات رو برگردونه

ده بار گوشیت رو چک کردی ولی آخه کی به تو s میده زنگ خور گوشیت هم که از یادت رفته حسابی بعد بهت می گن چرا گوشیت همش سایلنت خب شما سایلنتش می کنید دوستان عزیز

سالی یه بار هم سراغت رو نمی گیرن انتظار دارن درجا بهشون وقت هم بدی

بعله مردم انتظاراتشون رفته بالا

با این وجود

مجردی و تنهایی رو عشقه

 پ.ن: بچه آخه چرا کامنت می ذاری در میری؟ خو آدرس خونتون رو میگفتی حداقل نکنه مهمون گریزی افسون خانوم

پ.ن:تا حالا واسم اتفاق نیفتاده بود 1چیزی کنار اتاقم خاک بخوره اما الان سازم حسابی خاک خورده آثارش موجوده حیف که باید طبق برنامه ام پیش برم من میتونم

پ.ن: به نظر شما کدام گزینه فرهنگی تره:

1) 100میلیون داشته باشی بری خارج از کشور تحصیل کنی

2)1میلیارد داشته باشی ازدواج کنی

تفکرات 2جوان هم سن در یک مقطع زمانی مشابه با این تفاوت که دومی پولشو داره اولی نداره همین تفاوت مشکل ساز شده به خدا

دلم بارون می خواد